معمولا پارچه های عقب انداز شعله ای که ما تصور می کنیم در تصور همه نیستند، اما در واقع، پارچه های عقب مانده شعله ای بدون آتش نیستند، اما به آسانی قابل احتراق نیستند، پس از ترک شعله، سرعت سوزش آهسته یا بلافاصله خاموش می شود. استانداردهای بازدارنده شعله های بین المللی مانند EN470-1، EN531، EN532، NFPA2112، NFPA70E و غیره وجود دارد.
پارچه عقیم کننده شعله به دو نوع تقسیم می شود: شعله عقب انداز فیبر و به پایان رساندن شعله عقب انداز، و اتمام شعله عقب انداز به یک بار افتتاح کننده مقاوم در برابر شعله تقسیم می شود.
بازدارنده فیبر شعله، همچنین به عنوان پارچه دائمی شعله باز شناخته شده است، کار در مرحله اولیه تمام روند ساخت پارچه انجام شده است. اثر بازدارنده شعله پارچه خاکستری بافته شده با الیاف بازدارنده شعله دائمی است و می تواند به طور کلی به بیش از 50 زمان شستشو، با اثر شستشوی خوب، به ویژه پلی آکریلیک نخ (که معمولا به عنوان زیر اکریلیک شناخته می شود) حفظ می شود. Kri) در صورت آتش سوزی کاهش می یابد و کربنیزه می کند، به محض اینکه منبع آتش سوزانده می شود، دود سیگار را ذوب نمی کند و آتش سوزی ثانویه نمی کشد. معمولا برای پارچه های لباس استفاده می شود.
یک پارچه بازدارنده شعله یک پارچه معمولی است که با رقیق کننده شعله در رفع و به پایان رساندن دیگر کار می کند. بزرگترین ضرر آن این است که اثر بازدارنده شعله ناپدید می شود و یا ظاهرا پس از شستشو کاهش می یابد. معمولا، ما باید در بعضی موارد با زمان شستشوی کمتر، مانند پرده هتل، از آن استفاده کنیم.
پارچه های مقاوم در برابر شعله معمولا توسط پروانگان تولید می شوند. بازدارنده شعله استفاده از یک نوع بازدارنده شعله برای اتمام با دوام از الیاف پنبه و پارچه های ترکیبی آنها است. ویژگی اصلی آن این است که پارچه ها پس از اتمام این بازدارنده شعله می توانند توانایی بازدارنده شعله را در 50 شستشو داشته باشند.
پارچه عقیم کننده شعله پارچه ای نیست که مردم می گویند آتش نمی کند. این می تواند از گسترش شعله جلوگیری کند و به طور خودکار در یک دوره زمانی خاص پس از درمان ویژه فرآیند خاموش می شود. بنابراين معيار براي قضاوت در خصوص خصوصيات بازدارنده شعله پارچه معمولا بر اساس نرخ سوزاندن پارچه ها است. بدین معنی است که با توجه به روش تجویز شده پارچه های پارچه ای به پایان رسید شعله باز با شعله برای یک زمان مشخص، سپس شعله را از بین می برد، مدت زمان شعله و احتراق شعله ور کننده پارچه را تعیین می کند، و همچنین میزان آسیب پارچه. زمان کوتاه شدن سوزاندن شعله و زمان سوزاندن شعله ور، میزان آسیب پایین تر، کارایی بازدارنده شعله را بهتر می کند. برعکس، بدتر از عملکرد بازدارنده شعله پارچه است.
در حال حاضر دو نوع اصلی از مواد بازدارنده شعله وجود دارد.
اولین رده از پارچه های عقب انداز پس از اتمام است، مانند پنبه خالص، پلی استر و پنبه، و غیره. پس از اتمام پارچه های بازدارنده شعله عمدتا درمان سطحی پارچه ها در فرایند پس از اتمام پارچه ها می باشد، به طوری که پارچه ها دارای ویژگی های مقاوم در برابر شعله هستند. روند اتمام شعله بازدارنده پارچه ساده و کم سرمایه گذاری است و موثر و مناسب برای توسعه محصولات جدید است.
رده دوم پارچه های عقب انداز ذاتی، مانند آرمید، پنبه اکریلیک، Dupont Kevlar، Nomex، PR97 استرالیا و غیره است.
بازدارندگی اولیه شعله سه پارچه بسیار متفاوت نیست، اما پس از شستشو، پارچه های یکنواخت بازدارنده شعله کاملا ناپدید می شوند.